De techniek van het brocheren binnen het kaartweven is een dure en exclusieve techniek. Het werd gebruikt om op te vallen en rijkdom uit te beelden.
Bij het brocheren wordt altijd een tweede inslagdraad toegevoegd. Deze draad ligt bovenop het basisweefsel van de kaartweefband.
Het basisweefsel heeft vaak een eenvoudige kleur en een eenvoudig patroon, zodat de gebrocheerde draad extra opvalt.
De gebrocheerde draad is meestal gemaakt van goud- of zilverdraad.
Brocheren was vooral populair in de Vikingtijd en van de 14e tot en met de 16e eeuw.
Het brocheren kost veel tijd, omdat je hiervoor een extra handeling moet uitvoeren.
Je selecteert de draden in de bovenste laag van de kaarten. Vervolgens bepaal je welke draden onder of boven de gouddraad moeten liggen en haal je de gouddraad door het weefsel.
Een van de weinige overgebleven kaartweefboeken is een boek uit 1517, geschreven door de Clarissen-non Anna Neuper. De kaartweefpatronen in dit boek bestaan allemaal uit gebrocheerde patronen.
Reactie plaatsen
Reacties