Eeuwenlang werd textiel uitsluitend gemaakt van natuurlijke materialen zoals wol, linnen, hennep, katoen en zijde, sterk beïnvloed door regio en klimaat.
Van de prehistorie tot en met de middeleeuwen domineerden wol en linnen in Europa, terwijl katoen geleidelijk belangrijker werd door handel en vroege industrialisatie.
Tijdens de vroegmoderne periode (1500–1800) bleef textielproductie volledig gebaseerd op natuurlijke vezels.
Aan het einde van de 19e eeuw verschenen de eerste semi-synthetische vezels, zoals rayon, gemaakt van natuurlijke grondstoffen via chemische processen.
De echte omslag kwam in de 20e eeuw, vooral na de Tweede Wereldoorlog, met de ontwikkeling van volledig synthetische vezels zoals nylon, polyester en acryl.
Rond de jaren 60 begonnen synthetische vezels en stoffen de markt te domineren, omdat ze goedkoper, sterker en makkelijker te produceren waren dan natuurlijke materialen.
Hierdoor veranderde kleding van een waardevol bezit in een massaproduct, met blijvende gevolgen zoals microplastics.
Hoe probeer ik deze trend te veranderen? Door te focussen op weven met natuurlijke materialen, en door kleding te dragen van natuurlijke vezels, het liefst tweedehands.
Reactie plaatsen
Reacties