Lakenloodjes (cloth seals in het Engels, Tuch plombe in het Duits) zijn loden labels die aangeven dat het laken is geproduceerd volgens vastgestelde kwaliteitsregels.
Lakenloodjes bestonden meestal uit twee ronde schijfjes die met een dun stripje aan elkaar vastzaten. Het ene schijfje had een klinknagel, het andere een gaatje. De schijfjes werden over de rand van de stof gevouwen en vervolgens op elkaar vastgeslagen.
Ze werden in Europa gebruikt tussen de 12e en de 19e eeuw.
Een afgewerkt stuk laken kon meerdere loodjes hebben; elk loodje vertegenwoordigde een andere stap in het productieproces van de stof.
Lakenloodjes konden de breedte of lengte van de stof in ellen vermelden.
Ze konden ook de kleur of de uiteindelijke afwerking van de stof aangeven.
Tot slot werd er een laatste lakenloodje aangebracht, het zogenoemde alnage-loodje ofwel staallood.
Op dit loodje stond het merkteken van de stad waar het laken was geproduceerd, of het merkteken van de handelaar.
Dit zegel betekende ook dat de belasting over de stof was betaald.
Bronnen:
Zwolle als textielstad? Auteur: T. Wolf (2019)
Reactie plaatsen
Reacties